محققان اروپایی برای اولین بار موفق به مشاهده دگرگونی در نوترینوها شدند ، مدرکی که نشان دهنده وجود جرم در این ذرات بوده و قدمی مهم در درک ماده تاریک به شمار می رود.

به گزارش لس آنجلس تایمز  ، فیزیکدانان برای اولین بار جرمگین بودن ذرات تحت اتمی و حضور این ذرات را در ماده تاریک که بخشی بزرگ از ماده در جهان را به خود اختصاص داده تایید کردند ماده ای که اختر فیزیکدانان از حضور آن آگاهند اما با کمک تعاریف متداول قادر به نمایان ساختن و یا مشاهده آن نیستند.

این یافته ها بر اساس رفتار نوترینوها به دست آمده است، ذرات شبح واری که با سرعت نور در حرکتند در آزمایشی جدید فیزیکدانان موفق شده اند، نوترینوی «میون» را طی فرایند تبدیل به نوترینوی «تاو» شکار کنند.

محققان کاملا باوردارند که چنین دگرگونی به این دلیل رخ داده است که آنها توانسته اند ناپدید شدن نوترینوی «میون» را در آزمایشهای مختلف مشاهده کنند اما در این میان روز گذشته فیزیکدانان سرن و موسسه ملی فیزیک اتمی در ایتالیا اعلام کردند نوترینی «تاو» برای اولین بار مشاهده شده است.

«رالف هیور» مدیر کل سرن این کشف را قدمی مهم در فیزیک نوترینویی می داند. به گفته وی اکنون باید در پی کشف فیزیکی بود که این نتایج نشانه هایی از آن را ارائه کرده است.

فیزیک اختر شناسان بر اساس مشاهداتی که نشان می داد جرم کلی ماده مرئی در برابر میزان تاثیر گرانشی موجود در جهان ناکافی است، به وجود ماده تاریک ظنین بودند بر اساس تخمینها و محاسبات صورت گرفته ماده تاریک در حدود 80 درصد از جرم جهان را تشکیل داده و تنها 20 درصد از این جرم به ماده مرئی تعلق دارد ، ماده ای که جهان مرئی را شکل داده است.

در نظریه هایی که رفتارهای ذرات بنیادین را توضیح می دهند ، مدل های استاندارد ، نوترینوها هیچ جرمی ندارند و همین نکته اهمیت یافته های جدید را افزایش می دهد.

تعامل نوترینوها با ماده به اندازه ای ضعیف است که این ذره می تواند به راحتی عبور نور از شیشه پنجره، در سرتاسر زمین سفر کند، این ذرات از هیچ بار الکتریکی برخوردار نیستند و از این رو نام نوترینو ، ذره خنثی ، برای آنها انتخاب شده است.

فیزیکدانان به طور کلی قادر به مشاهده این ذرات نیستند در مقابل قادر به رصد و مشاهده بقایایی هستند که در شرایط خاص، یعنی پس از برخورد نوترینو با اتم، از این ذره به جا می ماند. دانشمندان اکنون از وجود سه نوع نوترینو آگاهند: الکترون، میون و تاو که نام هر یک از آنها بر اساس ذراتی که پس از برخورد به وجود می آیند ، انتخاب شده است.

کشفیات جدید طی پروژه OPERA انجام گرفته است منبع نوترینوهای این پروژه شتاب دهنده پروتونی در سرن است که در آن پروتونها به هدفی گرافیتی برخورد کرده و ذراتی به نام «پیونز» و «کائونز» به وجود می آورند که این ذرات به سرعت به نوترینوهای میون تبدیل می شوند.

به دلیل خنثی بودن نوترینوی تولید شده در برابر میدان های الکتریکی و مغناطیسی، شتاب دهنده پروتونی باید مستقیما در راستای ردیاب های لابراتواری در زیر کوهستان «گران ساسو» قرار گیرد. زمانی که نوترینوها تولید شدند مسیر پرتوهای پروتونی را ادامه داده و در عرض 2.4 میلی ثانیه به «گران ساسو» خواهند رسید.

OPERA از سه سال پیش فعالیت خود را آغاز کرده است و تاکنون بیلیون ها بیلیون نوترینو به «گران ساسو» ارسال کرده است اما به دلیل ضعیف بودن بیش از حد تعامل میان نوترینوها و رابطهای الکتریکی محققان به تازگی توانسته اند یکی از این ذرات بنیادین را مشاهده کنند.