مکانی از نظر تنوع زیستی منحصربه‌فرد است که در آن صرفا گونه‌های زیستی در حال زندگی باشند و در نقاط دیگری از جهان هم دیده نشده باشند. در کل می‌توان گفت این نوع مکان‌ها در زمین دربرگیرنده 45‌?درصد از تنوع گیاهی شناخته شده و 35 درصد از مهره‌داران بومی و ساکن خشکی در منطقه‌ای از جهان هستند که تنها 2 درصد از سطح زمین را اشغال کرده‌اند.

 در این نقاط خاص همواره این امیدواری وجود دارد که ردپایی از گونه‌های جدید و ناشناخته زیستی شناسایی شود. تحقیقات نشان می‌دهد اغلب چنین نقاطی در مناطق حاره‌ای جهان واقع شده است، جایی که تابش نور خورشید نسبت به سایر نقاط جهان انرژی بیشتری فراهم می‌کند. در جنگل‌های بارانی این مناطق گونه‌های زیستی بی‌شماری زندگی می‌کنند. ساختار خاص عمودی این جنگل‌ها موجب ایجاد فرورفتگی‌های زیادی شده به طوری‌که در آنها می‌توان گونه‌های زیستی جدیدی را شناسایی کرد. انزوای جغرافیایی نیز فاکتور تاثیرگذار دیگری در این زمینه است. به‌عنوان مثال، بخش‌هایی از جنگل‌های آمازون، زمانی هیچ انسانی به خود ندیده بود و از این رو شرایط برای رشد جمعیت گونه‌های زیستی آن به‌گونه‌ای کاملا مستقل و مجزا وجود داشت.