براساس تحقیقات انجام گرفته در دانشگاه دورهام کاهش شدید چمنزارها و علفزارها دلیل اولیه‌ انقراض ماموت‌های پشمالو است.براساس فرضیات قبلی دلیل اولیه‌ انقراض این ماموت‌ها شکار آنها توسط انسان و رقابت بر سر زمین و محل سکونت است. اکنون این فرضیه با توجه به نتایج به دست آمده با چالش جدی مواجه شده است.

 

 

این مطالعات بخشی از فراگیرترین تحقیقات انجام شده در مورد پوشش گیاهی و آب و هوای نیم‌کره شمالی طی آخرین دوره یخبندان و پس از آن در 21000 سال قبل است.

 

تغییر در میزان مراتع و سهولت دسترسی به آن همزمان با افزایش و گسترش انسان‌های اندیشه‌ورز زمینه‌ساز آغاز تحولی عظیم در پستانداران گیاهخوار و پستاندارانی که به وسیله شکار این گیاهخواران زنده بودند، گشت. به احتمال فراوان کاهش مراتع یکی از اصلی‌ترین دلایل انقراض بسیاری از پستانداران بزرگ در اوراسیای شمالی و شمال غربی آمریکای شمالی در 11400 سال قبل بوده است و این آغاز دوره گرم کنونی بوده است. اگر چه بعضی گونه‌ها هزاران سال پس از آن در مکان‌های بسیار محدودی می‌زیسته‌اند.

پروفسور برایان هانتلی از بخش علوم بیولوژیکی و زیست دارویی دانشگاه دورهام می‌گوید: ماموت‌های پشمالو 14000 سال قبل به سمت شمال سیبری عقب‌نشینی کردند و در این مسیر که بخش‌هایی از اروپا را در بر می‌گرفت به چرا و پرسه زدن مشغول بودند.

با نگاهی به نواحی وسیع جغرافیایی شامل اوراسیا، برینگ‌لوز در آمریکا، یوکان در کانادا و سیبری مشخص شد گرمای پس از دوره یخبندان و تغییرات مربوط مانند آب و هوای مرطوب و افزایش سطح دی‌اکسید کربن باعث ازدیاد درختان و کاهش مراتع شده است. فرضیه‌های مختلفی به عنوان دلایل انقراض موجودات غول‌پیکر مانند ماموت‌ها وجود دارد، اما تغییرات آب و هوایی در زمانی خاص و از دست رفتن محل سکونت پستاندارانی چون ماموت‌ها که بسیاری از مکان‌های روی زمین را زیر پا گذاشتند عامل مهمی محسوب می‌شود.

این موضوع می‌تواند الگویی برای پیش‌بینی آنچه ممکن است در نتیجه تغییرات سریع آب و هوایی طی این قرن و قرن آینده اتفاق افتاده باشد پس باید اکنون در فکر تاثیر تغییرات آب و هوایی بر محل سکونت انسان و فعالیت‌های او بود و درس‌هایی را که از این تحقیقات گسترده نتیجه شد، بدرستی آموخت.