اخترشناسان دانشگاه ناتینگهام با استفاده از تلسکوپهای چاندرا و هابل مدارک قدرتمندی را علیه سیاهچاله های فضایی جمع آوری کرده اند که می تواند این پدیده های کیهانی را به متهم اصلی مرگ کهکشانها در جهان تبدیل کند.

سیاهچاله های بزرگ رفتاری خشونت بار با کهکشانها دارند. این پدیده های کیهانی با دریدن جوهره گازهای حیاتی کهکشانها، حیات را از کهکشانها گرفته و قربانیان سرخ کیهانی خود را در میان جهان هستی پراکنده می کنند. با وجود اینکه هنوز پرونده مختومه اعلام نشده است، تحقیقات جدید نشان می دهند این سیاهچاله ها دست کم از توانایی ارتکاب چنین جنایت خشونت باری را دارند.

از گذشته آشکار شده بود که گاه سیاهچاله های عظیم در مرکز کهکشانها تشعشعات بسیار زیادی از خود ساطع می کنند اما هرگز کسی از میزان رواج چنین تشعشعاتی در سیاهچاله ها آگاه نبود. تصاویر موجود از جهان هستی اطلاعات کافی برای قضاوت کردن درباره فعالیتهای سیاهچاله ها را در بر ندارند زیرا فعالیت سیاهچاله ها کاملا دوره ای بوده و به میزان موادی که در اطراف آنها موجود است، بستگی دارد.

اکنون گروهی از اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ چاندرا و هابل تاریخچه ای از فعالیتهای متعلق به اعماق تاریخ کیهانی گرد آوری کرده اند تا با کمک آن پرتوهای ایکس ناشی از سیاهپاله ها و کهکشانهای میزبان آنان را ردیابی کنند. تحقیقات پیشین با استفاده از تجهیزات کم حساسیت تر موفق به ردیابی منابع کم جان پرتو ایکس نشده بودند اما هابل و چاندرا به خوبی توانسته اند این منابع را در دورترین کهکشانها با فاصله ای در حدود 13 بیلیون سال نوری ردیابی کنند.

محاسبات اخترشناسان نشان می دهد دست کم یک سوم از تمامی کهکشانهای بزرگ از سیاهچاله های عظیم برخوردارند که انرژی 10 بیلیون بار بیشتر از خورشید از خود ساطع می کنند. چنین نیروی بزرگی برای گرم کردن گازهای کهکشانها و حتی خارج ساختن مستقیم گازها از کهکشانها کافی خواهد بود. ستاره ها تنها در بستری از ابرهای گازی سرد متولد می شوند و در این صورت در اثر نبود گازهای سرد، سرنوشت کهکشانها به مرگ ختم خواهد شد و این توده های بزرگ کیهانی به جای ستاره های جوان و درخشان آبی رنگ که زیبایی حیات را در کهکشانهایی مانند کهکشان راه شیری خلق می کنند، تحت سلطه ستارگان سرخ رنگ و در حال مرگ در خواهند آمد.

با استناد به این مطالعات، سیاهچاله ها مسئول مرگ بسیاری از کهکشانهای سرخ رنگ و مرده ای خواهند بود که در جهان هستی دیده می شوند. سیاهچاله های خشن همچنین می توانند توضیحی بر وجود کهکشانهای عدسی مانند باشند که به نظر چندان تحت تاثیر برخوردهای کیهانی قرار ندارند.

بر اساس گزارش نیوساینتیست، اخترشناسان دانشگاه ناتینگهام اعلام کردند هنوز میزان دقیق انرژی نهفته در میان سیاهچاله ها تعیین نشده است و به همین دلیل نمی توان دست داشتن سیاهچاله ها را در مرگ کهکشانها به اثبات رساند. اما سیاهچاله ها در حال حاضر یکی از مضنونان همیشگی و درجه اول مرگ کهکشانها به شمار می روند.