فرض کنید سیستم حمل و نقل هوایی ساخته شود که همچون یک نعلبکی غول پیکر در پهنه آسمان به پرواز درآید و با استفاده از کابل بسیار قدرتمندی که از آن آویزان شده، ساختمان‌های اداری و مسکونی را در گوشه و کنار شهر و حتی کشور جابه‌جا کند! در حالی که حتی فکر کردن به این موضوع نیز خالی از هیجان نیست، اکنون تصور کنید که تا چند سال دیگر چنین ایده‌ای رنگ واقعیت به خود بگیرد. Skylifter پاسخ به رویایی است که بسیاری از کودکان و بزرگسالان در ذهن دارند.

 

چند دهه است که طرفداران سفرهای هوایی همواره منتظر ساخت چیزی شبیه یک هواپیمای بسیار بزرگ هستند تا با استفاده از آن بتوان سازه‌های بسیار بزرگ را از روی زمین بلند کرد و پس از طی مسافتی، آن را در گوشه‌ای دیگر روی زمین گذاشت. در حقیقت این ایده آنچنان از جذابیت برخوردار است که بسیاری از همین افراد تحقق آن را بی شباهت به یک معجزه نمی‌دانند، هر چند باید پذیرفت که در عصر حاضر و با توجه به پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ای که در فناوری‌های مختلف روی می‌دهد، تحقق بسیاری از ایده‌ها به واقعیت در حال تبدیل شدن به یک رویه عادی است!

با گذشت هر سال طرح‌های مفهومی جدیدی درخصوص سیستم‌های حمل و نقل هوایی سبک‌تر از هوا ارائه می‌شود که نتیجه آنها چیزی نیست جز زنده نگاه داشتن امیدها برای ساخت هواپیمایی عظیم با قابلیت جابه‌جایی ساختمان‌های غول‌پیکر. یکی از تازه‌ترین ایده‌هایی که در این زمینه ارائه شد محصول تفکر خلاقانه گروهی از محققان در استرالیاست که از آن به Skylifter یاد می‌شود. در حالی که این ایده هنوز در مرحله یک برنامه مفهومی است و خبری از ساخت آن حداقل برای یک دهه آینده نیست؛ اما با توجه به قابلیت‌هایی که برای آن تعریف شده است، بسیاری از کارشناسان آن را نمود واقعی بشقاب پرنده‌ها می‌دانند.حمل هوایی بارهای سنگین

فناوری Skylifter در حقیقت یک بالن گازی قابل هدایت است و همان طور که از نام آن مشخص است برای انتقال محموله‌های باری بسیار سنگین، حجیم یا آسیب‌پذیر طراحی شده که نمی‌توان با استفاده از هواپیماهای باری فعلی، اقدام به جابه‌جایی آنها کرد. این سیستم حمل و نقل هوایی قابلیت آن را دارد تا 150 تن را در هوا جابه‌جا کند. این یک رکورد قابل توجه است که تاکنون نمونه آن در هیچ نقطه‌ای از جهان ارائه نشده است. شرکتی که این ایده خلاقانه را ارائه کرده از طرح‌های اولیه نیز در خصوص تنوع محموله‌های باری قابل انتقال با آن، رونمایی کرده است. با این حال گستره محموله‌های باری قابل حمل با این سیستم نوین بسیار متنوع و وسیع است که شاید در هیجان‌انگیزترین تصور ممکن بتوان به جابه‌جایی ساختمانی بزرگ و چند طبقه اشاره کرد. استفاده از این سیستم حمل و نقل هوایی در موارد اضطراری نظیر وقوع سیل یا زمین‌لرزه ارزش و اهمیت آن را بخوبی نشان می‌دهد. در چنین مواردی می‌توان سازه‌های موقتی را که برای اسکان اضطراری طراحی و ساخته شده‌اند در زمان بسیار اندکی به نقاط آسیب‌دیده و عمدتا غیرقابل دسترس منتقل کرد.

همچنین انتقال بیمارستان‌های صحرایی از جمله کاربردهایی است که برای این ایده خلاقانه تعریف شده است؛ اما استفاده از این طرح تنها به موارد اضطراری که عمدتا با نگرانی همراه است، ختم نمی‌شود. چشمانتان را ببندید و منظره‌ای را تصور کنید که در آن کپسول بزرگ و مجللی ـ که با استفاده از کابل‌های بسیار محکم به Skylifter متصل شده‌اند ـ در هوا معلق است.

این کپسول قابلیت حمل 80 تا 100 گردشگر را دارد و در حالی که محیطی متفاوت از محیط هواپیماها را تجربه می‌کنند از گشت و گذار در آسمان آن هم در زیر سایه یک نعلبکی یا بشقاب پرنده‌ای غول‌پیکر لذت می‌برند.سیستم حرکتی مقاوم و کارآمد

موتورهای دیزل زیستی در کنار صفحات خورشیدی که در قسمت بالای بالن نصب می‌شوند، الکتریسیته لازم برای سیستم پیش‌رانش Skylifter را تامین می‌کنند. این سیستم‌ها در مجاورت کابین هدایت نصب می‌شوند و در حقیقت قلب تپنده کل سیستم به‌شمار می‌آیند. سیستم‌های پیش‌رانش به شیوه‌ای طراحی شده‌اند که حداکثر قدرت مانوردهی را به چنین مجموعه عظیمی می‌دهند، این وسیله می‌تواند با حداکثر سرعت 83 کیلومتر بر ساع ت در آسمان حرکت کند و در عین حال از برد حرکتی حداقل 2000 کیلومتر (به طور پیوسته) برخوردار است.

اما پرسشی که ممکن است به ذهن هر کس خطور کند، این است که Skylifter در مقایسه با تمامی سیستم‌های حمل و نقل هوایی فعلی ( که البته بسیار محدود نیز هستند) چه مزایایی دارد؟ این وسیله قابلیت دارد تا برای مدت قابل توجهی همراه محموله بسیار سنگین یا حجیمی که به آن آویزان شده است در هوا معلق بماند تا شرایط برای فرود محموله مهیا شود. این درحالی است که در حمل و نقل سازه‌های بزرگ با استفاده از هواپیماهای باری نمی‌توان بیشتر از چند دقیقه یا چند ساعت هواپیما را در هوا معطل نگاه داشت. همچنین مصرف سوخت Skylifter نیز بسیار پایین است و در نتیجه دی‌اکسیدکربن کمی نیز تولید و روانه اتمسفر زمین می‌شود. اگر این فاکتور را با میزان آلودگی‌ که هواپیماها و بالگردها تولید می‌کنند، مقایسه کنید؛ از آن به عنوان یکی از اصلی‌ترین مزایای آن یاد می‌کنید.

برخلاف هواپیماهای امروزی، این طرح انتها یا ابتدای مشخصی ندارد و به همین دلیل نیاز نیست تا برای هدایت آن در میان جریان‌های شدید هوا، انرژی زیادی صرف کرد. این سیستم حمل و نقل هوایی براحتی چرخش 360 درجه‌ای در هوا را انجام می‌دهد. گذشته از تمامی این مزایا، برای استفاده از این وسیله نیازی به زمینی هموار مشابه فرودگاه نیست بلکه سیستم می‌تواند براحتی محموله باری خود را بدون نیاز به فرود آمدن روی زمین تحویل دهد و سریعا نیز محل را ترک کند.

Skylifter مقاومت بسیار خوبی نیز در برابر جریان‌های شدید باد دارد و با توجه به تمامی این امتیازهاست که پیش‌بینی می‌شود Skylifter به عنوان نماینده بسیاری از طرح‌های مشابه در خصوص حمل و نقل هوایی در سال‌های آتی رنگ واقعیت به خود بگیرد. محققان این پروژه به موفقیت نهایی آن در سال‌های آینده بسیار خوشبین هستند. البته این چیزی است که گذشت زمان، آن را ثابت می‌کند.

بالنی سبک‌تر از هوا

این سیستم هوایی، از چند بخش اصلی تشکیل شده است. قسمت بالنی شکل که دقیقا شبیه یک بشقاب پرنده غول‌پیکر بوده و همواره مملو از گاز سبک‌تر از هواست. البته تفاوتی که Skylifter با سایر سیستم‌های بالنی شکل فعلی دارد، این است که گاز داخل این وسیله برخلاف بالن‌های رایج دائمی بوده و مهم‌ترین مشخصه آن، سبک‌تر بودن آن از هوا است. این بخش به وسیله ستون بسیار محکم و کابلی شکلی به کابین هدایت متصل می‌شود که بخش‌های بعدی کل سیستم را تشکیل می‌دهند.

مهدی کیا

منبع: Skylifter