«والت دی هیر» یکی از محققان ارشد گرافن در اعتراض به نحوه انتخاب برندگان جایزه نوبل فیزیک سال 2010 با ارسال نامه ای به کمیته نوبل فیزیک و بیان خطاهای پی در پی این کمیته در انتخاب برنده نوبل فیزیک، این کمیته را زیر آتش انتقاد گرفته است.

به گزارش مهر، نوبل فیزیک سال جاری به خاطر مطالعاتی که بر روی گرافن، ماده ای دو بعدی و کربنی که در زمینه الکترونیک از توانایی های زیادی برخوردار است، به آندره گایم و کنستانتین نووسلوف از دانشگاه منچستر رسید.

به خاطر اعتبار بالای جایزه نوبل، انتقاد کردن از نحوه انتخاب برندگان این جایزه جهانی پدیده ای جدید به شمار نمی رود، اما شکایتی که به تازگی به کمیته نوبل فیزیک ارائه شده به کیفیت پس زمینه های علمی اسناد و مدارکی ارتباط دارد که توسط کمیته نوبل برای توضیح دلیل انتخاب برندگان نوبل فیزیک به آنها اشاره شده است.

«والت دی هیر» محقق حوزه گرافن در موسسه تکنولوژی جورجیا در نامه ای شکایت آمیز که در تاریخ 17 نوامبر به کمیته نوبل فیزیک ارسال کرده گفته است که کمیته نوبل به خوبی به وظیفه خود عمل نکرده است. پس درخواست های مکرر نشریه نیچر در رابطه با نامه دی هیر از کمیته نوبل، کمیته نوبل حداقل یکی از اطلاعات آنلاین خود را تصحیح کرده و «اینگمار لاندستورم» مدیر کمیته نوبل تایید کرد که آنها نیز بر اشتباه بودن برخی از موارد آگاهی دارند.

«دی هیر» حق امتیاز استفاده از گرافن در الکترونیک را در اختیار دارد و تعدادی از اولین محاسبات درباره تاثیرات الکترونیک ها بر روی مواد گرافنی را انجام داده است. گایم، یکی از برندگان نوبل فیزیک، «دی هیر» را به تلاش برای بهبود دادن اعتبار علمی خود متهم کرده  است و می گوید در صورتی که وی به استکهلم شکایت داشته باشد، برخی فکر می کنند وی در حال بیان نکته ای بسیار حیاتی است.

دی هیر با اهدای جایزه نوبل فیزیک به «گایم» و «نووسلوف» مخالف بوده و آن را تصمیم گیری بسیار سریع می داند اما اصرار دارد که اعتراض وی به جایزه نوبل فیزیک به این خاطر نیست که وی به عنوان برنده نوبل فیزیک انتخاب نشده است بلکه دلیل اعتراض خود را نیاز به بالا بودن استانداردهای اسنادی می داند که برای تصمیم گیری برای اختصاص دادن چنین جایزه ارزشمندی مورد نیاز است.

بر اساس اسناد ارائه شده توسط کمیته نوبل ، «گایم» و «نووسلوف» به دلیل مشارکت قطعی در توسعه گرافن موفق به دریافت نوبل فیزیک 2010 شده اند. اما «دی هیر» معتقد است در این تصمیم گیری تاثیر مطالعات «گایم» و «نووسلوف» در این زمینه مطالعاتی پررنگ تر از مطالعات دیگر دانشمندان نمایش داده شده است.

یکی از مثال ها گزینه سوم این اسناد است که از مقاله سال 2004 این دو دانشمند برگرفته شده است. در این بخش آمده است که اطلاعات با استفاده از گرافن به دست آمده اند، که گرافن در این مقاله به عنوان لایه ای تک اتمی از کربن تشرح شده است اما نتایج در گرافنی چند لایه ای به دست آمده اند که به گرافیت شهرت دارد. این در حالی است که گرافن و گرافیت از ویژگی های الکتریکی کاملا متفاوتی برخوردارند و همین تفاوت منجر به ایجاد علاقه ای شدید برای مطالعه بر روی لایه های تک اتمی شده است.

گایم معتقد است این خطای بزرگی به شمار نمی رود زیرا وی و همکارش در مقاله ای دیگر در سال 2005 اطلاعاتی مشابه را درباره لایه های تک اتمی کربنی ارائه کرده اند اما «دی هیر» خطاب به کمیته گفته است که مقاله وی درباره لایه های تک اتمی کربنی در سال 2004 به هیچ وجه مورد توجه قرار نگرفته است.

از دیگر خطاهای وارد شده به کمیته نوبل، به مطالعات فیلیپ کیم از دانشگاه نیویورک باز می گردد، فردی که بسیاری از محققان معتقدند باید در نوبل فیزیک سهیم می شده است. زمانی که محققان دانشگاه منچستر مقاله خود را در سال 2005 منتشر کردند، به نظر می آمد این مقاله به اعتبار و استناد به مقاله ای منتشر شده است که در همان زمان توسط کیم منتشر شده بود، «گایم» می گوید کیم در این زمینه نقشی بسیار مهم و حیاتی داشته است و من با خوشحالی حاضر بودم جایزه خود را با وی تقسیم کنم.

«دی هیر» همچنین معتقد است کمیته نوبل اهمیت مطالعات این دو دانشمند را بزرگنمایی کرده است زیرا اعلام کرده که مطالعات آنها شگفتی بزرگ برای جامعه فیزیک بوده و پیش از این گرافن هرگز به وجود نیامده بود و یا حالتی پایدار نداشت در حالیکه به گفته دی هیر و تعدادی دیگر از محققان این ادعا کاملا نادرست است.

برای مثال «پائول مک اوئن» از دانشگاه کورنل معتقد است این ادعا به هیچ وجه دقیق نیست زیرا قبل از انتشار مقاله سال 2004، گرافن تولید شده بود و گروه های مختلفی در حال مطالعه و محاسبات الکتریکی بر روی آن بودند.