کوسه های نهنگی از جمله بزرگترین گونه های ماهی در اقیانوس ها هستند که به تازگی مشخص شده حرکات شاهانه و آرام آنها در هنگام شنا کردن با هدف انجام محاسبات هندسی به منظور ذخیره انرژی انجام می گیرند.

به گزارش مهر، در واقع دانشمندان دریافته اند این کوسه ها از علم هندسه برای بهبود نیروی طبیعی رانشی معکوس و شناور باقی ماندن استفاده می کنند.

حرکت کردن برای بقای بسیاری از حیوانات امری حیاتی است زیرا بدون آن قادر به شکار کردن و حمله به مهاجمان نخواهند بود. با این حال این حرکت ها میزان قابل توجهی انرژی صرف می کند که این پدیده برای پرنده ها و حیوانات آبزی که در محیطی سه بعدی حرکت می کنند، بیشتر صادق است و چندان شگفت انگیز نیست اگر بدانید که صرف این انرژی بر روی نوع حرکات بسیاری از جانوران تاثیر گذاشته است.

محققان دانشگاه «سوانسی» معتقدند حیوانات آبزی علاوه بر محاسبه سرعت حرکت خود باید میزان تاثیر حرکات عمودی را بر روی مصرف انرژی محاسبه کنند که این می تواند به کلی رفتارهای حرکتی آنها را متحول کند. این محققان طی چهار سال گذشته با وصل کردن حسگرهای حرکتی و شتاب سنج به کوسه های نهنگی، حرکات آنها را در حین شنا و هنگام اجرای حرکات عمودی محاسبه کردند تا بتوانند میزان انرژی صرف شده این جانداران را در حین حرکات عمودی تخمین بزنند.

نتایج نشان دادند این جانداران می توانند بدون صرف انرژی و به شیوه گلاید یا لغزیدن در میان آب به سمت پایین حرکت کنند اما هنگامی که قصد دارند خود را به بالا بکشانند باید باله های خود را حرکت دهند. این پدیده از آن جهت روی می دهد که این کوسه ها و در اصل بیشتر ماهی ها از نیروی رانشی معکوس برخوردارند.

همچنین هرچه میزان صعود این کوسه ها در میان آب بیشتر می شود، توانایی آنها در حرکت دادن باله ها در آنها کاهش یافته و باید انرژی بیشتری صرف کنند. از این رو کوسه ها دو حالت حرکتی را به اجرا می گذارند، یکی از این حالات به واسطه حرکت در زوایه های کوچک و کم عمق برای اوج گرفتن از مصرف انرژی در حرکات افقی و حالت حرکتی دیگر از میزان مصرف انرژی این جانداران حین انجام حرکات عمودی می کاهد.

دانشمندان معتقدند این نتایج به خوبی نقش کلیدی هندسه را در استراتژی های حرکتی این جاندار در فضای سه بعدی به نمایش می گذارد. همچنین بهره برداری این جانداران از نیروی رانش معکوس می تواند در حرکت و موقعیت یابی آسان در مسیرهای تنگ به آنها کمک کرده و میزان کارایی شکار آنها را در میان منابع غیر قابل پیش بینی غذایی افزایش دهد.