نیل آرمسترانگ اولین انسانی است که پا روی کره ماه گذاشت. با گذشت 5 دهه از آن اتفاق تاریخی گویا هنوز حرف‌های نگفته‌ای از آن اتفاق وجود دارد.او در پاسخ به مطالب یک وبلاگ که متعلق به رابرت کرولویچ است در نامه‌ای طولانی اطلاعات جالب توجهی را از ماموریت سال 1960 آپولو ارائه کرده و از نافرمانی‌اش از دستور اتاق کنترل زمین برای دور نشدن از اتاقک فرود خبر داده است.

آرمسترانگ می‌گوید برنامه‌ریزهای ماموریت از ما خواسته بودند که در محدوده پوشش تلویزیونی باقی بمانیم تا به این شکل آنها بتوانند از فعالیت‌های ما برای اجرای ماموریت‌های آینده به سوی ماه استفاده کنند. من صادقانه اعتراف می‌کنم که آگاهانه و از روی عمد محل برنامه ریزی شده ماموریت و محدوده تحت پوشش تصاویر تلویزیونی را به منظور عکاسی و آزمایش بر روی دیواره‌های داخلی یک حفره ترک کردم تا اطلاعاتی ارزشمند درباره بستر سنگی و یا تابش‌های موجود بر روی ماه به دست آورم. احساس می‌کردم آنچه قرار است به دست آورم به خطر کردن می‌ارزد.

او که صاحب اولین و منحصربه فردترین سفری است که انسان تجربه کرده درباره لزوم سفر دوباره به ماه معتقد است، سفر قبلی انسان به ماه دلیل خوبی برای باز نگشتن به این کره به شمار نمی‌رود، زیرا دلایل زیادی برای بازگشت به این کره وجود دارد، از استفاده از ماه به عنوان سکوی پرتاب ماموریت‌های دوردست فضایی گرفته تا بهره‌گیری از منابع معدنی مانند هلیوم 3 که برای تولید سوخت‌های گداختی کاربرد دارند، دلایل قانع کننده زیادی برای بازگشتن انسان به ماه وجود دارد. آرمسترانگ می‌گوید:« هنوز

5/22

میلیون کیلومتر مربع برای اکتشاف و مطالعه باقی مانده است.» پس باید چمدانها را بست.