در تعیین گروه خونی انسان‌ها، تنها یک عامل مجزا نقش دارد. این عامل آلگوتینوژن نام دارد که به آن آنتی‌ژن هم می‌گویند. آنتی‌ژن در سطح گلبول‌های قرمز خون یافت می‌شود. براین اساس، فردی که دارای آنتی‌ژن A باشد، گروه خونی A و فردی که دارای آنتی‌ژن B باشد، گروه خونی B خواهد داشت.

 

این در حالی است که اگر در سطح گلبول‌های قرمز فردی، هر دوی این آنتی‌ژن‌ها وجود داشته باشند، آن فرد دارای گروه خونی AB بوده و چنانچه در سطح گلبول‌های قرمز خون فردی، هیچ‌یک از این آنتی‌ژن‌ها وجود نداشته باشند، آن فرد دارای گروه خونی O است؛ اما جالب است بدانید که در تعیین گروه خونی حیوانات، مجموعه‌ای از عوامل نقش دارند و به همین دلیل بهتر است به جای گروه خونی از آن به عنوان سیستم‌های گروه خونی نام برده شود.

در هر سیستم، عوامل متعددی نقش دارند که در مجموع به آنها عامل‌های گروه خونی گفته می‌شود. برای مثال در گاوها 10 سیستم گروه خونی شناسایی شده که تنها در 2 تا از این سیستم‌ها یک عامل مجزا تعیین‌کننده گروه خونی است و در دیگر سیستم‌ها، مجموعه‌ای از عوامل متعدد در تعیین گروه خونی نقش دارند. این گروه از عوامل در حقیقت پروتئین‌های مشخصی هستند که در سرم خون یافت می‌شوند. وجود هریک از این پروتئین‌ها در سرم خون حیوانات، یک ویژگی موروثی است. بنابراین آزمایش نمونه خون حیواناتی که از یک نژاد بخصوص هستند، می‌تواند دربردارنده اطلاعاتی مهم درباره چگونگی فراهم آوردن امکاناتی برای تولید نسل آینده باشد که بتواند در مقایسه از ویژگی‌ها و صفات منحصربه‌فردی برخوردار باشند.

گاهی در بعضی از حیوانات آنتی‌بادی‌های طبیعی در برابر برخی از عوامل تعیین‌کننده گروه خونی یافت می‌شود که در چنین مواردی بلافاصله پس از انتقال خون، واکنش‌هایی نظیر تنگی نفس، گرفتگی عضلات، افزایش میزان ترشح بزاق و اختلال در گردش خون را شاهد خواهیم بود.

این درحالی است که اگر این حیوان باز هم تحت درمان‌های مشابه از طریق انتقال خون قرار گیرد، با شرایط متفاوتی مواجه خواهد شد. در این شرایط در این حیوان، آنتی‌بادی‌هایی در برابر آنتی‌‌ژن‌های موجود در گروه خونی تزریق شده به آن ایجاد خواهد شد و به این ترتیب می‌توان به یقین گفت که این دو حیوان از نظر انتقال خون ناسازگار بوده‌اند.

در چنین مواردی، انتقال خون از حیوانی به حیوان دیگر با مشکلات بسیار زیاد و پیامدهایی همراه خواهد بود که در اولین مرحله از انتقال خون شاهد آنها نبوده‌ایم. این پیامدها به گونه‌ای در فیزیولوژی طبیعی بدن آن حیوان ایجاد اختلال خواهد کرد که می‌تواند تهدیدی علیه وضع سلامت آن بوده و حال عمومی آن حیوان را در معرض خطرات جدی قرار دهد.