قیمت بالای سوخت‌های فسیلی در بازارهای جهانی و همچنین مشکلات ناشی از کاهش تدریجی ذخایر خام در اعماق زمین موجب شده است استفاده از دیگر انواع انرژی مانند سوخت‌های زیستی مورد توجه قرار گیرد. در حقیقت سوخت‌های زیستی ترکیبی از سوخت‌های فسیلی مانند بنزین یا گازوئیل و الکل و الکل استخراج شده از گیاهانی مانند ذرت هستند که به نظر می‌رسد می‌توانند نقش موثری در مقابله با بحران انرژی در سطح دنیا داشته باشند.

 

 البته باید پذیرفت که استفاده از سوخت زیستی به عنوان منبع جدیدی از انرژی که بتواند جایگزین مناسبی برای سوخت‌های فسیلی باشد نیز با چالش‌های جدیدی مواجه شده است که یکی از این چالش‌ها دیدگاه‌های مطرح شده توسط کارشناسان محیط زیست است.

آنها بر این باورند که با افزایش سطح تولید سوخت‌های زیستی در آینده‌ای نزدیک مزارع تک‌محصولی که محصول آنها تنها برای تامین مواد خام مورد نیاز در فرآیند تولید سوخت زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرد جایگزین جنگل‌ها و درختزارها خواهد شد.

اتانول، نوعی الکل است که در پزشکی کاربرد دارد. از اتانول خالص به تنهایی یا در ترکیب با بنزین با نسبت‌های مختلف می‌توانیم به عنوان نوعی سوخت استفاده کنیم. هرچه درجه خلوص اتانولی که از آن به عنوان سوخت استفاده می‌کنیم بیشتر باشد لازم است تغییرات بیشتری در موتوری که این سوخت را می‌سوزاند، ایجاد شود. امروزه در سطح دنیا 2 نوع سوخت فسیلی که E10 و E85 نام دارند مورد استفاده قرار می‌گیرند که به ترتیب نسبت اتانولی که در تولید این نوع سوخت به کار رفته است 10 درصد و 85 درصد است. در نخستین مرحله از فرآیند تولید سوخت‌زیستی گیاهانی مانند چغندر، نیشکر، ذرت،‌ یوکا، سیب‌زمینی و حتی چوب درختان جنگلی به عنوان ماده خام اولیه برای تولید سوخت‌زیستی از مزارع برداشت و به نیروگاه تولید سوخت‌زیستی منتقل می‌شوند. در مرحله بعدی مواد خام گیاهی آسیاب‌شده و آرد به دست آمده با آب ترکیب می‌شود که پس از افزودن آب، آنزیمی به این ترکیب اضافه خواهد شد. این آنزیم نقش بسیار مهمی در فرآیند تبدیل نشاسته به قند ایفا می‌کند. در مرحله بعد، این ترکیب در دمای 150 درجه سانتی‌گراد پخته می‌شود و در پایان این مرحله در یک سیستم سرمادهی دمای آن کاهش پیدا می‌کند. در چهارمین مرحله از این فرآیند، نوعی مخمر به این ترکیب افزوده می‌شود که قند را به الکل یا همان اتانول تبدیل می‌کند.

این فرآیند که منجر به تولید حرارت و گرما و دی‌اکسیدکربن نیز می‌شود 60 ساعت به طول خواهد انجامید. محصول نهایی این فرآیند که نوعی مالت است یک الکل 15 درصد است که پس از تقطیر از طریق فرآیند تبخیر به یک اتانول الکل خالص 96 درصد تبدیل خواهد شد. در مراحل بعدی و تحت یک مرحله تصفیه مولکولی، این اتانول به یک اتانول کاملا خالص تبدیل خواهد شد. از ترکیب اتانول با بنزین به نسبت‌های مختلف نوعی سوخت‌زیستی حاصل خواهد شد که می‌توان از آن در وسایل نقلیه مختلف استفاده کرد. اگر نسبت اتانول ترکیب شده با بنزین 10 تا 30 درصد باشد لازم نخواهد بود در موتور خودروهایی که انرژی مورد نیاز آنها از طریق سوخت‌های زیستی تامین می‌شود، تغییرات خاصی ایجاد شود.