ریزش مو از جمله موضوعاتی است که این روزها به نظر می‌رسد افراد زیادی را دچار دردسر کرده است. اگر واقعا احساس می‌کنید دچار ریزش مو شده‌اید، آن را حتما جدی بگیرید. بیشتر مردم تصور می‌کنند طاسی فقط گریبانگیر مردها می‌شود، ولی در اصل طاسی مشکلی است که هم در مردان و هم در زنان مشاهده می‌شود، اما در مردها به طور گسترده تر وجود دارد. از آنجا که مو یکی از ابزارهای آرایشی و زیبایی به شمار می‌رود، بنابراین زنان را بیشتر آزار می‌دهد.

 

 آمارها حاکی از آن است که حدود 50 درصد از مردان به نوعی دچار ریزش مو و طاسی هستند و تنها 13 درصد از زنان گرفتار این معضل می‌شوند. البته زنان بالای 40 سال به طور طبیعی بیشتر دچار ریزش می‌شوند.

فراموش نکنید به طور معمول ریزش 100 تا 150 تار مو در روز طبیعی است و جای نگرانی ندارد.

عوامل ریزش موها

عوامل ژنتیکی: مهم‌ترین علت ریزش مو و طاسی در زنان به دلایل ژنتیکی یا آندروژنتیک بستگی دارد که معمولا یا از پدر و مادر به فرد منتقل می‌شود یا سابقه فامیلی در خانواده وجود دارد.استرس جسمی و روحی: بروز موقعیت‌های استرس‌زا و حاد جسمی و روحی که برای فرد رخ می‌دهد، می‌تواند باعث ریزش یکباره نقاطی از سر شود.تغییرات هورمونی: برخی تغییرات هورمونی که در شرایط خاصی همچون بارداری در بدن خانم‌ها رخ می‌دهد، می‌تواند عامل ریزش مو محسوب شود. معمولا زنان به دنبال مصرف قرص‌های جلوگیری از بارداری و نیز پس از زایمان، نوجوانان در دوران بلوغ و نیز زنان پس از یائسگی دچار ریزش مو می‌شوند. افزایش هورمون تستوسترون و افزایش یا کاهش هورمون تیروئید هم می‌تواند یکی از علل طاسی به شمار رود. ضمن آن که بالا رفتن میزان تستوسترون باعث نازک شدن و توقف رشد موها می‌شود.تغذیه نامناسب: کمبود مصرف انواع ویتامین‌ها و پروتئین ها، کمبود آهن و روی، کمبود اسیدهای چرب و وجود کم خونی در زنان از علل طاسی به شمار می‌روند.بیماری‌های زمینه‌ای: اگر مبتلا به برخی بیماری‌های جدی از قبیل بیماری‌های تیروئیدی و کم‌خونی‌های شدید هستید، در معرض طاسی و ریزش مو قرار دارید و باید تحت بررسی‌های دقیق و کامل قرارگیرید. برخی بیماری‌های پوستی هم عامل بروز طاسی هستند.داروها: مصرف برخی داروها و عوارض جانبی ناشی از مصرف آنها روی طاسی و ریزش مو مؤثرند. به عنوان مثال، درمان‌هایی از قبیل شیمی درمانی و داروهای خنثی‌کننده ایمنی که برای درمان سرطان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند هم روی این امر مؤثرند.ریزش موی ناشی از کشش: این نوع ریزش مو کوچک و منطقه‌ای است و با وارد آمدن کشش دائمی و مکرر بر ریشه موها ایجاد می‌شود. بستن و جمع کردن محکم موها با کش یا به صورت دم اسبی، کشش زیادی به موها وارد می‌کند و باعث ریزش آنها می‌شود. بهترین راه برای جلوگیری از چنین نوع ریزشی این است که موهایتان را طوری ببندید تا کششی به موها وارد نشود.تریکوتیلومانیا: در این نوع ریزش خود فرد بدون این که متوجه باشد موهای خود را دور انگشت می‌پیچد یا با ایجاد کشش، آنها را می‌کند. این مشکل علاوه بر موهای سر ممکن است ابروها و مژه‌ها را هم درگیر کند و برخلاف ریزش موی سکه‌ای که یکدست موها می‌ریزند، موها اغلب حالت‌شکننده پیدا می‌کنند. پزشکان معتقدند در پس این بیماری نوعی اختلال روانی نهفته است که معمولا درمان‌های رفتاری را می‌طلبد. فرد ممکن است در موارد شدید و حاد بر اثر استرس ناشی از چیزی ناخودآگاه دست به انجام این کار بزند. در این حالت باید وی را تحت مشاوره استرس قرار داد. استفاده از داروهای ضدافسردگی و اضطراب به بهبود وضعیت در این افراد کمک می‌کند.عفونت‌های قارچی سر: بروز برخی عفونت‌های قارچی پوست سر که در افراد بزرگسال کمتر دیده می‌شود، ولی معمولا کودکان را در سنین مدرسه درگیر می‌کند از دیگر علل بروز ریزش مو محسوب می‌شود. این نوع طاسی در نژاد سیاهان آفریقایی و نژاد آمریکایی ـ آفریقایی زیاد دیده می‌شود. نقاط ریزش کرده معمولا دارای موهای شکسته شده‌ای هستند. استفاده از داروهای ضد قارچ خوراکی که روی ریشه موها اثر می‌گذارد، بسیار مؤثر بوده و عفونت را درمان کرده و موها مجدد شروع به رشد می‌کنند. برای جلوگیری از بروز این نوع طاسی از کلاه، شانه و برس‌های دیگران هرگز استفاده نکنید.ریزش موی منتشره: برخلاف ریزش موی منطقه‌ای، این نوع ریزش مو و طاسی از شایع‌ترین ریزش مو در خانم‌هاست که معمولا علل ژنتیکی دارد. در این حالت موهای سر نازک می‌شوند، بدون این که طرح و نقاط خاصی از ریزش یا طاسی خاصی در سر مشاهده شود و فرد حس می‌کند موهایش کم‌پشت شده و دیگر حالت پری گذشته را ندارد. این نوع ریزش به 2 حالت وجود دارد:هاله تلوژنی: این نوع ریزش پس از زایمان، بروز تب یا کاهش وزن ناگهانی به طور سریع رخ می‌دهد. در حالت طبیعی موهای سر حدود 3 سال زنده می‌مانند و سپس وارد مرحله تلوژن یا استراحت می‌شوند. در طول 3 ماهه دوره استراحت، ریشه مو به صورت خال‌های سفید کوچک خشک می‌شود و موها شروع به ریزش می‌کنند. معمولا در حال شستشو، موهایی که آماده ریختن هستند، کنده و سپس جایگزین می‌شوند. تقریبا حدود 10 درصد از موهای سر در مرحله تلوژن و ریزش قرار دارند. بروز برخی موقعیت‌ها مانند تولد فرزند، تب بالا، کاهش وزن ناگهانی، جراحی، بیماری‌ها و استرس شدید، از دست‌دادن یکی از اعضای خانواده و حتی طلاق می‌تواند به این سیستم شوک وارد کرده و ریتم رشد موها را با تغییر مواجه کند. در نتیجه 30تا 40 درصد از موها ناگهان وارد فاز تلوژن یا ریزش می‌شوند و 3 ماه بعد موها ریزش پیدا می‌کنند. این ریزش مو به درمان خاصی نیاز ندارد و خود به خود ترمیم می‌شوند.طاسی ژنتیکی: این نوع ریزش مو معمولا به دنبال وجود سابقه خانوادگی رخ می‌دهد. اکثر مردم فکر می‌کنند این نوع طاسی تنها منحصر به مردان است، ولی هم در مردان و هم در زنان مشاهده می‌شود. علت دقیق این پدیده به درستی مشخص نیست ولی در ظاهر هورمون‌های مردانه در این امر دخیلند. در دنیا از هر 4 زن، یک نفر دچار طاسی ژنتیکی می‌شود.

نوع دیگری از ریزش مو، طاسی طرح زنانه است که در این نوع ریزش مو در زنان همانند طاسی در مردان است و ریزش در قسمت خط پیشانی و وسط سر رخ می‌دهد. در واقع موهای خانم‌ها در وسط و جلوی سرشان نازک می‌شود، ولی موهای پشت سرشان همچنان ضخیم باقی می‌ماند. این ریزش مو طی سال‌ها رخ می‌دهد و با بالا رفتن سن، موها نازک می‌شوند. معمولا زنان بر خلاف مردان به خاطر علل زمینه‌ای دچار طاسی و ریزش مو می‌شوند که باید بموقع تشخیص داده و درمان شوند.

با ریزش موهایم چه کنم؟

برخلاف بسیاری از مردان که شاید ریزش موها مشکلی برای آنها ایجاد نکند و به دنبال درمان نروند، خانم‌ها به این مساله بیش از هر چیز دیگری توجه می‌کنند. ریزش شدید موها و طاسی، خانم‌ها را با استرس بسیار زیادی مواجه می‌کند که ممکن است حتی زندگی آنها را تحت تأثیر قرار دهد. پس سعی کنید با انتخاب بهترین و مؤثرترین روش درمانی، در پی رفع این مشکل برآیید.

درمان‌های معمولی که برای درمان ریزش مو و طاسی در خانم‌ها وجود دارند شامل استفاده از داروی مینوکسیدیل، کاشت مو، استفاده از فیبرهای پودری مو مانند تاپیک، استفاده از کلاه گیس، اتصال موهای مصنوعی و بافت موهای دیگر برای پوشاندن نقاط ریزش کرده می‌شوند.

داروی مینوکسیدیل، رایج‌ترین و در دسترس‌ترین دارویی است که در ترمیم موها و در غلظت‌های 2، 4 و 5 درصد مورد استفاده قرار می‌گیرد. مصرف 2 بار در روز این مایع روی نقاطی که موها دچار ریزش شده‌اند، به رشد و بازگشت مجدد موها کمک زیادی می‌کند. فقط به خاطر داشته باشید که هرگز روی صورت و گردن از این مایع استفاده نکنید، چون با هر نقطه‌ای که تماس پیدا کند، به مرور باعث رویش مو در آن نقطه می‌‌شود. در ضمن از آنجا که تعیین غلظت این دارو به عهده پزشک است، پس خودسر اقدام به مصرف آن نکنید. مینوکسیدیل در 20 تا 25 درصد زنان باعث رشد مجدد موها می‌شود، ولی در خانم‌هایی که به این درمان پاسخ نمی‌دهند، از اسپیرونولاکتون خوراکی استفاده می‌شود. این دارو در خانم‌هایی مورد استفاده قرار می‌گیرد که ریزش موها بر اثر بالا رفتن هورمون مردانه آندروژن ایجاد شده است. این دارو به خاطر بالا رفتن میزان پتاسیم خون در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و زنان باردار مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

پروپسیا (یا همان فیناستراید) دارویی است که پزشکان استفاده از آن را برای مردان توصیه نمی‌کنند، ولی در خانم‌ها بخصوص پس از یائسگی تأثیر خوبی به جا می‌گذارد.

برخی تغییرات غذایی و تغذیه نامناسب هم در ریزش مو مؤثر است که پزشک با تشخیص آن به شما، رژیم غذایی مناسب، استفاده از مکمل‌های غذایی و ویتامین‌های مختلف را تجویز می‌کند. در واقع مصرف ویتامین‌ها و مواد مغذی راهی مؤثر برای جلوگیری از ریزش مو به شمار می‌رود. خانواده ویتامین‌های B، روی، آهن، ویتامین D و کلسیم ویتامین‌های ضروری در حفظ موها هستند.

هورمون درمانی با استفاده از هورمون‌های استروژن و پروژسترون که معمولا در دوران یائسگی به عنوان قرص یا کرم به زنان توصیه می‌شود، رایج ترین نوع درمان بخصوص در ریزش موی ارثی در خانم‌ها به شمار می‌رود. در واقع، مصرف این هورمون‌ها جایگزین کمبود آنها در بدن هستند.

همچنین لیزر درمانی یک روش غیر جراحی است که از خاصیت درمانی لیزر برای تابش نور به موها و درمان موهای نازک و آسیب‌دیده استفاده می‌شود.

کاشت مو یکی از معمول‌ترین روش‌های درمانی است که البته در همه افراد پاسخ مثبت نمی‌دهد. تنها برخی خانم‌ها کاندید مناسبی برای این نوع روش هستند. به طور کلی زنانی که دچار طاسی طرح زنانه هستند و نیز خانم‌هایی که بر اثر کشش زیاد دچار ریزش مو شده‌اند، بهترین کاندیدای کاشت مو هستند. در کاشت مو، پزشک شاخه‌های کوچک مو را از نقاطی که موها ضخیم تر است، برداشته و آنها را در نقاطی که مو ریزش کرده، قرار می‌دهد. این کار به خاطر زخم‌های کوچکی که ایجاد می‌کند احتمال بروز عفونت پوست را افزایش می‌دهد. جلسات متعددی باید به این صورت انجام گیرد تا موفقیت حاصل شود.

جدیدترین روش کاشت مو با نام فولیکولاریونیت است که طی آن تارهای مو به صورت کاملا طبیعی روی سر قرار می‌گیرند. پزشک در این نوار یک ردیف مو را از پشت سر فرد برمی‌دارد و فولیکول‌های آن را تقسیم کرده و به بخش طاس شده جلوی سر پیوند داده و می‌کارد. البته غیر از این مواردی که اشاره کردیم، درمان‌های دیگری هم وجود دارند که حتما باید با نظر پزشک انجام گیرند.