از سیستم‌های فرستنده تا گیرنده‌های تلویزیونی

پخش تصاویر تلویزیونی سال 1884 یعنی زمانی را که پائول نیکپو توانست با اختراع دوربین‌هایی مجهز به پویشگرهای چرخان به راهکاری برای ثبت تصاویر متحرک دست یابد، می‌توان نقطه عطفی در تاریخ تولید برنامه‌های تلویزیونی به شمار آورد که در آن سال‌ها با هیاهوی بسیاری در میان علاقه‌مندان به این فناوری همراه بود و به این ترتیب سرانجام پس از سال‌ها تلاش بی‌وقفه سال 1936 میلادی نخستین شبکه پخش تصاویر تلویزیونی پیشرفته و مدرن در انگلیس راه‌اندازی شد.

 

با اختراع سیستم‌های راداری در جریان جنگ جهانی دوم هزینه‌های تولید و پخش برنامه‌های تلویزیونی به میزان قابل توجهی کاهش یافت، بنابراین دسترسی و امکان استفاده از این فناوری برای همگان فراهم شد. اگر گسترش این فناوری در مراحل اولیه به کندی انجام شد و استفاده از آن به عنوان یک فناوری عمومی و همگانی سالیان سال به طول انجامید اما پس از آن در مدت زمان کوتاهی تلویزیون به یکی از مهم‌ترین رسانه‌های ارتباطی مبدل شد که می‌توانست از تاثیر قابل توجهی بر افکار، رفتار و همچنین تصورات ذهنی نسل‌های بعدی برخوردار باشد و تغییرات قابل توجهی را در این زمینه به وجود آورد. امروزه شاهد پیشرفت‌های قابل توجهی در زمینه طراحی و ساخت گیرنده‌های تلویزیونی بوده‌ایم و پس از این که سرانجام گیرنده‌های تلویزیونی سه بعدی جایگزین گیرنده‌های تلویزیونی آنالوگ شدند شاهد گسترش فناوری‌هایی همچون تولید تصاویر سه‌بعدی و امکان مشاهده آن روی گیرنده‌های تلویزیونی سه بعدی برده‌ایم که با استقبال بسیار خوبی از سوی مخاطبان مواجه بوده است. در نخستین مرحله از فرآیند ضبط برنامه‌های تلویزیونی، دوربین‌ها تصاویر را از طریق عدسی و اصوات را از طریق یک میکروفن دریافت می‌کنند و در مرحله بعد تصاویر و صداها همزمان با هم و از طریق کابل‌های رادیویی هم‌محور یا کابل‌های فیبر نوری مخابره خواهند شد به این ترتیب که تصاویر پس از دریافت به مجموعه‌ای از خطوط انتقالی تفکیک خواهد شد که هر یک از این خطوط، متشکل از مجموعه‌ای از نقاط با میزان روشنایی متفاوت خواهد بود. این خطوط براساس سه رنگ اصلی سبز، قرمز و آبی قابل تفکیک خواهند بود. اصوات دریافتی نیز پس از دریافت کدگذاری شده و با استفاده از روش مشابهی مانند آنچه در انتقال امواج رادیویی از طریق تغییر فرکانس سیگنال انجام می‌شود، مخابره خواهند شد.

در انتقال تصاویر و صداها که به کمک سیستم‌های ماهواره‌ای از امواج رادیویی با فرکانس بالا استفاده می‌شود، می‌توان سطح وسیعی را تحت پوشش قرار داد. این در حالی است که در سیستم‌های انتقال برنامه از طریق امواج، فرآیند مخابره صدا و تصویر شبیه به عملکرد تولید برنامه‌های رادیویی خواهد بود. همچنین استفاده از روش کابلی نیز از جمله روش‌های دیگر برای پخش تصویر و برنامه‌های تلویزیونی است که امکان دریافت شبکه‌های تلویزیونی متعددی را به طور همزمان فراهم خواهد کرد. در سومین مرحله از این فرآیند، برنامه‌های تلویزیونی از طریق گیرنده‌های تلویزیونی دریافت و پخش خواهد شد. در حقیقت هر تصویر همانند یک تصویر ثابت از یک لحظه است. در شبکه‌های تلویزیونی کشورهای مختلف تعداد تصاویر دریافتی متفاوت است. هر تصویر دریافتی بلافاصله با تصویری که در فاصله زمانی بسیار کوتاهی از دریافت اولین تصویر ارسال می‌شود، مرتبط شده و این تصاویر در مغز در کنار هم قرار می‌گیرند و به این ترتیب ما قادر خواهیم بود آنها را به طور پیوسته ببینیم و چنین تصور کنیم که این تصاویر متحرک هستند.

/ 0 نظر / 13 بازدید